​? ظهور امام مهدی(عج) ?

 #سوال : لطفاً نشانه های ظهور حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف ) را از آیات قرآن بیان کنید؟
? #جواب : پرسش ۱ : 

 برخی از محققان بیش از صد و پنجاه آیه قرآن را در شأن و قیام حضرت مهدی (عج) نقل کرده اند . برخی از آیات عبارتند از : هود ، ۸۶ ; بقره ، ۲و۳ ; نساء ، ۵۶ ; اعراف ، ۱۲۸ ; توبه ، ۲۳ ; قصص ، ۵ ; نور ، ۵۵•

در مورد نشانه های ظهور آن حضرت باید به روایات در این زمینه مراجعه شود که طبق آن روایات برخی از آیات قرآن اشاره به این نشانه ها دارد که از جمله آنهاست :

۱ . خروج سفیانی ; طبق روایات فراوانی که از طریق شیعه و اهل سنت نقل شده ، آیه ۵۱ سوره سبأ تطبیق بر خروج سفیانی شده است ; «وَ لَوْ تَرَی إِذْ فَزِعُواْ فَلاَ فَوْتَ وَأُخِذُواْ مِن مَّکَان قَرِیب ; ای کاش می دیدی هنگامی را که ]کافران [وحشت زده اند ]آن جا که راه[  گریزی نمانده است و از جایی نزدیک گرفتار آمده اند»

سفیانی و لشگرش در آستانه قیام حضرت مهدی (علی نبینا و آله و علیه السلام ) بر ضد طرفداران حق خروج می کنند که آن ها به هنگام حرکت به سوی مکّه ، به قصد تسخیر آن ، در صحرا گرفتار می شوند و هلاک می گردند .•

۲ . طبق فرمایش پیامبراکرم در آستانه ظهور آن حضرت مردم تابع شهوت ها و هواهای نفسانی خود می شوند و نماز را ضایع می کنند ، و پیامبر گرامی به آیه ۵۹ سوره مریم استناد می کنند ; «سپس کسانی جانشین اینان شدند که نماز را ضایع گذاشتند و پیرو شهوات گردیدند و به زودی به غَیّ (وادی در جهنم ) خواهند افتاد»

۳ . حضرت صادق(علیه السلام) می فرمایند در آستانه ظهور آن حضرت ، گرانی ، کساد تجارت ، گرسنگی و.. . بر جامعه مستولی خواهد شد و آیه ۱۵۵ سوره بقره را در این زمینه به عنوان شاهد نقل می کنند ; «البته شما را به اندکی ترس و گرسنگی و بینوایی و بیماری و نقصان در محصول می آزماییم و شکیبایان را بشارت ده »

۴ . تکیه دادن بر خانه کعبه و تلاوت آیه ۸۶ سوره هود هنگام ظهور از جانب حضرت مهدی(عج) ; «بَقِیَّتُ اللَّهِ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ وَ مَآ أَنَا عَلَیْکُم بِحَفِیظ»

۵ . امام جعفر صادق(علیه السلام) می فرمایند ۳۱۳ یار حضرت بعد از ظهور با ایشان بیعت می کنند و آیه ۱۴۸ سوره بقره به آن دلالت دارد . «فَاسْتَبِقُواْ الْخَیْرَ تِ أَیْنَ مَا تَکُونُواْ یَأْتِ بِکُمُ اللَّهُ جَمِیعًا»•
? ۱ . برای اطلاع بیشتر احقاق الحق ، قاضی نورالله شوشتری / غایة المرام ، مرح

۱ . تفسیر نمونه ، آیة الله مکارم شیرازی و دیگران ، ج ۱۸ ، ص ۱۰۳ 

۱ . منتخب الاثر فی الامام الثانی عشر ، آیة الله صافی گلپایگانی ، باب نشان.

 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

​? امام علی (ع) می فرمایند:
? بار خدايا! هرگز روي زمين، از کساني که دين خدا را به  حجت بر پاي دارند تهي نمي ماند. خواه آشکار و ظاهر باشند و خواه خائف و نهان از چشم، تا برهان‌هاي حق و نشانه هاي روشن او از ميان نرود. اما اينها چندند و کجايند؟ به خداي سوگند که به شمار بس اندک، و به منزلت بسيار والايند، خداوند حجت‌ها و نشانه هاي روشن خود را به وسيله ي آنها نگاه مي دارد. تا آن را به نظيران خويش به امانت بسپارند و در دل اشباه خويش کشت دهند و بارور سازند. دانش، آنها را به حقيقت بينائي، رهنمون مي کند و آن را با آرامش يقين بکار مي بندند. پارسايي و پرهيز را که متنعمان ناز پرورده دشوار مي شمارند، آسان مي گيرند و با آنچه نادانان از آن به هراس اندرند، خو دارند. در دنيا با کالبدي زندگاني مي کنند که روح آن کالبد به محل اعلي وابسته است. اينانند جانشينان خداي بر روي زمين و فرا خوانندگان به دين خدا. وه، که به ديدارشان چقدر مشتاقم.
? نهج البلاغه/ ترجمه دکتر اسدالله مبشري/ ج3/ ص360

 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

​? تکالیف و وظایف شیعه در زمان غیبت امام زمان (عج) ?

#قسمت.سوم

8- دعا براى حفظ ايمان: چون در عصر غيبت خطرات بسيار وامواج خطرناکى خانه دل انسان را تهديد مى کند، لازم است که ضمن تلاش جدى براى تخلق به اخلاق الهى، دست به دعا بلند کرد واز خداوند استمداد نمود. دعايى است که سيد بن طاووس در کتاب (مهج الدعوات) آورده، در حديثى که غيبت حضرت مهدى (عجل الله فرجه) در آن ياد شده، راوى گويد: عرض کردم: شيعيانت چکار کنند؟ فرمود: (بر شما باد به دعا کردن وانتظار فرج کشيدن). سپس گويد عرضه داشتم: به چه چيزى دعا کنيم؟ فرمود: مى گويى: 

 (اللهم انت عرفنى نفسک، وعرفتنى رسولک، وعرفتنى ملائکتک، وعرفتنى نبيک وعرفتنى ولاه امرک؛ اللهم لا آخذ الا ما اعطيت، ولا اوقى الا ما وقيت، اللهم لا تغيبنى عن منازل اوليائک، ولا تزغ قلبى بعد اذ هديتنى، اللهم اهدنى لولايه من فرضت طاعته) 

 بار خدايا! تو خودت وفرستاده ات وفرشتگانت وپيغمبرت وواليان امرت را به من شناساندى، بار خدايا! من نگيرم جز آنچه که تو عطا کنى وهيچ نگهدارنده اى جز تو برايم نيست؛ بار خدايا! مرا از منازل دوستان خود دور مگردان، ودلم را پس از آنکه هدايت کرده اى منحرف منماى؛ خدايا! مرا به

ولايت کسى که اطاعتش را بر من واجب ساخته اى هدايت فرماى). (5) 

 9- سعى دراصلاح جامعه، وامر به معروف ونهى از منکر: از جمله وظايف مهم شيعيان وشيفتگان حضرت حجت (عليه السلام) اصلاح جامعه خود است. البته بديهى است که امتى مى تواند در رابطه اين امر مهم موفق باشد که خودسازى را مقدم بر ديگر سازى بداند وبه خود بيشتر بپردازد. سعى وتلاش در راه اصلاح ديگران ومبارزه با کجرويها وفسادها واهتمام به امر به معروف ونهى از منکر به منظور اصلاح جامعه وتربيت انسانهاى صالح وشايسته وظيفه عاشقان در عصر غيبت است. 

 پيامبر اکرم (صلى الله عليه وآله وسلم) مى فرمايد: (هر کس صبح کند وبه امور مسلمانان اهتمام نورزد، مسلمان نيست، وکسى که بشنود فرياد انسانى را که از مسلمانان کمک مى طلبد وبه نداى او پاسخ مثبت ندهد، مسلمان نيست). (6) 

 آرى، بزرگترين آمر به معروف وناهى از منکر در عصر ظهور، خود امام مهدى (عليه السلام) است. پس چگونه ممکن است جامعه منتظر، خشنودى مهدى (عليه السلام) را بخواهد، ودر اين بعد به مهدى (عليه السلام) اقتدا نکند؟! 

 10- تزکيه وخودسازى: پاکسازى درون از صفات پليد، زيور دادن آن به وسيله اخلاق پسنديده، از جمله وظايفى است که در هر زمان واجب است، ولى ياد کردن آن به طور خصوص، در وظايف زمان غيبت حضرت ولى عصر (عجل الله فرجه)، از اين جهت است که درک فضيلت صحبت او و قرار گرفتن در اعداد اصحاب آن جناب، بستگى به آن دارد. امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد: (هر کس که دوست مى دارد از اصحاب حضرت قائم (عليه السلام) باشد، مى بايست منتظر باشد و در اين حال به پرهيزکارى و اخلاق نيکو رفتار نمايد، در حالى که منتظر باشد، پس چنانچه بميرد و پس از مردنش قائم (عليه السلام) به پا خيزد، پاداش او همچون پاداش کسى خواهد بود که آن حضرت را درک کرده است، پس کوشش کنيد ودر انتظار بمانيد، گوارا باد شما را اى گروه مشمول رحمت خدا). (7) 

همچنين وظايفى از قبيل: اظهار اشتياق به ديدار آن حضرت، حضور در مجالس حضرتش، درخواست معرفت او از خدا، اهتمام و تصميم قلبى بر يارى وى، زيارت و سلام آن حضرت در هر مکان، هديه ثواب نماز به آن جناب، دعوت مردم به او، دعا براى جلوگيرى از نسيان ياد آن سرور، اهتمام در اداى حقوق برادران دينى و… 

 ? (5) مکيال المکارم، موسوى اصفهانى، ج 2، ص 261. (6) ميزان الحکمه، محمدى رى شهرى، ج 4، ص 531. (7) مکيال المکارم، موسوى اصفهانى، ج 2، ص 437

 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

​? وظایف و تکالیف شیعه در زمان غیبت امام زمان (عج) ?

#قسمت.دوم

5- صدقه دادن به نيابت از آن حضرت: اين امر نشانه مودت ودوستى آن جناب وولايت است. 

 سيد بن طاووس - رحمه الله - در کتاب (کشف المحجه) به فرزندش چنين سفارش مى کند: (… در پيروى ووفادارى وتعلق خاطر وبستگى نسبت به آن حضرت به گونه اى باش که خدا ورسول او (صلى الله عليه وآله وسلم) وپدران آن حضرت وخود او از تو مى خواهند، وحاجات آن بزرگوار را برخواسته هاى خود مقدم بدار، هنگامى که نمازهاى حاجت را به جاى مى آورى، وصدقه دادن از سوى آن حضرت را، پيش از صدقه دادن از سوى خودت وعزيزانت قرا ده، ودعا کردن براى آن حضرت را مقدم بدار، که سبب مى شود به سوى تو توجه فرمايد وبه تو احسان نمايد…). (4) 

 6- حج رفتن به نيابت آن حضرت: اين کار، بين شيعيان در روزگار قديم متداول بوده است. حاجيان معمولا در مراسم عبادى - سياسى حج، بعد از آنکه اعمال واجب خود را انجام دادند، سعى مى کنند اعمال حج را به نيابت از طرف محبوبترين افراد خود نيز انجام دهند. حضرت مهدى (عليه السلام) که محبوبترين افراد نزد شيعيان است، از هر کس شايسته تر است که به نيابت از آن حضرت حج به جاى آورده شود. وبه طور مسلم، اين عمل باعث مى شود که حج خود او نيز، بيشتر مورد قبول حق تعالى قرار گيرد. ولى بايد توجه داشت که پول حجى که نيابتا از امام زمان (عجل الله فرجه) انجام مى گيرد حتما پاک وبدون شبهه باشد. 

 7- قيام هنگام شنيدن نام آن حضرت: شايسته است يک شيعه واقعى هرگاه نام مبارک آن حضرت خصوصا (قائم) برده مى شود، برخيزد وبه احترام آن امام تمام قد بايستد، چنانکه سيره بعضى از امامان معصوم - عليهم السلام - ما چنين بوده است.
? (4) مکيال المکارم، موسوى اصفهانى، ج 2 ص 288.

 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

​? وظایف و تکالیف شیعه در زمان غیبت امام زمان (عج) ?

#قسمت.اول

? با توجه به احاديث خاندان وحى، در عصر غيبت، وظايف وتکاليفى براى شيعه مشخص ومعين نموده اند که بخشى از آنها بدين ترتيب است: 

 1- معرفت وشناخت آن حضرت: يکى از وظايف شيعه نسبت به امام زمان (عجل الله فرجه) به دست آوردن شناخت صفات وآداب وويژگيهاى آن جناب وعلايم حتمى ظهور او مى باشد. زيرا آن حضرت، امامى است واجب الاطاعه، وهر کس که اطاعتش واجب است بايد صفاتش را شناخت، تا با شخص ديگرى که مقام او را به دروغ وستم ادعا مى کند، اشتباه نگردد. بنابراين شناخت ودانستن صفات مولايمان حضرت حجت (عليه السلام) واجب است. 

امام صادق (عليه السلام) فرموده است: (به درستى که بهترين وواجب ترين فريضه ها بر انسان شناخت پروردگار واقرار به بندگى او است… وپس از آن شناخت فرستاده خدا است وگواهى دادن به پيغمبرى او… وبعد از آن، شناختن امامى است که به صفت ونامش در حال سختى وراحتى به او اقتدا مى نمايى). (1) 

 2- انتظار فرج وظهور آن حضرت: در رابطه با اين وظيفه، مطالبى را بطور جداگانه آورده ايم که ما را از توضيح در اين بخش مستغنى مى کند. 

 3- محزون بودن از فراق آن حضرت: اين امر، يکى از نشانه هاى دوستى واشتياق به آن امام است. امام رضا (عليه السلام) مى فرمايد: (چه بسيار زنان جگر سوخته مؤمنه وچه بسيار مردان مؤمن جگر سوخته خواهند بود، آنگاه که (ماء معين) (امام زمان) مفقود وغايب گردد). (2) 

 ونيز امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد: (شخص مهموم واندوهگين به خاطر ما که غم واندوهش از جهت ظلمى است که بر ما رفته، نفس کشيدنش تسبيح گويى است، وهم او به خاطر امر ما عبادت است، وپنهان داشتن سر ما، براى او به منزله جهاد در راه خداوند است). (3) 

 4- دعا کردن براى آن حضرت
? (1) مکيال المکارم، موسوى اصفهانى، ج 2، ص 171. (2) کمال الدين وتمام النعمه، شيخ صدوق، ص 371. (3) اصول کافى، مرحوم کلينى، ج 2، ص 226.

 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

#قسمت.سوم

? در پایان گفتنی است که حدیث‌های فراوانی در مورد نشانه‌های ظهور، در منابع روایی وجود دارد. اسناد این روایات، بیشتر ضعیف و غیرقابل اعتماد است. از نظر دلالت نیز، هماهنگی و انسجام لازم بین آنها نیست و پاره‌ای از آنها مصحف و مخلوط می‌باشد. به نظر می‌رسد، اهمیت بسیار مسأله «مهدویّت» از یک سو و علاقه‌مندی شدید مسلمانان به آگاهی از چگونگی رخدادهای آینده و پدیدار شدن نشانه‌های ظهور مهدی علیه السلام، از سوی دیگر، سبب شده که دشمنان و بدخواهان به ویژه حاکمان ستمگر وسوسه شوند که در جهت برآوردن منافع سیاسی خویش، تغییراتی در روایات به وجود آورند.

? (نور مهدی، مقاله علی دوانی، ص 70.)

اینک با انبوهی از روایات صحیح و غیر صحیح در زمینه نشانه‌های ظهور، روبه‌رو هستیم که دست کم شماری از آنها از آفت جعل و تحریف مصون نمانده است. متأسفانه کتاب‌هایی نیز وجود دارد که در آنها از سر جهل و دلسوزی و یا به عمد و از روی غرض، به این امر دامن زده شده است.

البته برخی با گردآوری این روایات، خواسته‌اند اصل آنها محفوظ بماند و نیز بنمایانند که همگان، در اصل ظهور مهدی علیه السلام اتفاق نظر دارند. بنابراین التزام به درستی همه این روایات مشکل است و در بررسی نشانه‌های ظهور، احتمال جعل و تحریف و دسیسه‌های دست‌های پنهان سیاست را نباید نادیده گرفت.

البته وجود مواردی از جعل و تحریف، در نشانه‌های ظهور و یا وجود مدعیان دروغین به عنوان نمونه نشانه‌ها، هیچ گاه دلیل این نمی‌شود که همه روایات از اعتبار بیفتد و یا اصل همه نشانه‌ها زیر سؤال برود؛ زیرا دسته‌ای از این نشانه‌ها مسلّم و قطعی است. همچنین وجود پاره‌ای اشکالات و ضعف‌ها در نشانه‌های ظهور و احتمال تحریف و تغییر در آنها از سوی دشمنان و یا ادعاهای واهی برخی شیّادان درباره اصل مهدویّت، هیچ گاه به اصل مهدویّت و اعتقاد به ظهور قائم علیه السلام آسیبی نمی‌رساند؛ زیرا اعتقاد به مهدویّت و ظهور حضرت مهدی علیه السلام مورد اتفاق فریقین است و با تواتر ثابت شده است و هرگز خدشه‌ای در آن وارد نمی‌گردد.

? (چشم به راه مهدی علیه السلام، ص۲۵۸)

 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

قسمت.دوم

دو:

نشانه‌های متصل به ظهور و غیر متصل به ظهور بر اساس روایاتی چند، شماری از نشانه‌های ظهور، متصل به آن خواهد بود؛ به گونه‌ای که بین آنها و ظهور حضرت مهدی علیه السلام فاصله زیادی نباشد.

البته اینکه فاصله آن نشانه‌ها تا ظهور چه مدت و یا چند روز است، به طور دقیق روشن نیست؛ ولی قدر مسلم آن است که فاصله زیاد نیست و احتمالاً، مجموعه نشانه‌های متصل به ظهور، در همان سال ظهور، یا سال پیش از آن، رخ می‌دهد. بر این اساس تردیدی نیست که شماری از نشانه‌های ظهور، نزدیک ظهور و متصل به آن واقع می‌شود. در مقابل نشانه‌های غیر متصل است که در طول تاریخ در دوران غیبت کبری، اتفاق افتاده و خواهد افتاد.

سه:

نشانه‌های غیر عادی تحقق نشانه‌های ظهور همچون واقع شدن سایر پدیده‌ها به روال طبیعی و عادی است؛ ولی پیشگویی برخی از آنها، به گونه‌ای در روایات بازتاب یافته که به نظر می‌رسد، واقع شدن آنها به طور عادی، غیرممکن می‌نماید و تحقق آنها به صورت غیرطبیعی در چهار چوب معجزه خواهد بود؛ مثلاً طلوع خورشید از مغرب و صیحه آسمانی، اگر همان معنای ظاهری آنها مراد باشد، باید به گونه معجزه رخ دهد؛ زیرا پدیدار شدن چنین اموری، عادتاً ممکن نیست.

البته شاید بعضی از این نشانه‌ها، معنای کنایی و رمزی داشته باشد و به رخدادهایی اشاره کند که پیدایش آنها عادتاً امکان دارد.

 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

​? انواع نشانه های ظهور ?

#قسمت.اول
? نشانه‌های ظهور گوناگون است و بر شمردن همه این اقسام، نه چندان مفید است و نه لازم؛ چه آنکه بسیاری از آنها، نشانه‌های قطعی ظهور نمی‌باشد. افزون بر این، از نظر سند و محتوا نیز دارای اشکال است و درستی و نادرستی آنها، خیلی روشن نیست. از این رو در تقسیم نشانه‌ها تنها به موارد ذیل بسنده می‌گردد:

یک:

نشانه‌های حتمی و غیر حتمی در میان نشانه‌های ظهور، شماری از آنها به روشنی به عنوان «علایم حتمی ظهور» یاد شده است. منظور از «نشانه‌های حتمی» در مقابل نشانه‌های غیر حتمی آن است که پدیدار شدن آنها بدون هیچ قید و شرطی قطعی و الزامی خواهد بود؛ به گونه‌ای که تا آنها واقع نگردد، حضرت مهدی علیه السلام ظهور نخواهد کرد.

البته باید توجه نمود که حتمی و یا مسلم و قطعی بودن وقوع این نشانه‌ها، به این معنا نیست که پدید نیامدن آنها، محال است؛ بلکه به حسب فراهم بودن شرایط و مقتضیات و نبودن باز دارنده‌ها، پدید آمدن آنها اگر خداوند اراده کند قطعی خواهد بود.

از روایات فراوانی که در میان آنها روایات صحیح نیز وجود دارد حتمی بودن نشانه‌های پنج گانه ذیل استفاده می‌شود:

خروج سفیانی، قیام یمانی، صیحه آسمانی، قتل نفس زکیّه و خسف در بیداء.

امام صادق علیه السلام می‌فرماید:

«پنج امر قبل از قیام قائم از نشانه‌ها است:

صیحه و سفیانی و خسف در بیداء و خروج یمانی و قتل نفس زکیّه.»

? (کتاب الغیبة، ص 436، ح 427.)

در پاره‌ای روایات از حتمی بودن آن نشانه‌ها، چنین تعبیر شده است:

امام صادق علیه السلام فرمود:

«امور حتمی که قبل از قیام قائم به ناگزیر خواهد بود [عبارت است از:]

خروج سفیانی، خسف در بیداء، قتل نفس زکیّه و منادی که از آسمان ندا سر خواهد داد.»

? (الغیبة، ص 264، ح 26.)

در برابر نشانه‌های حتمی، نشانه‌های غیر حتمی قرار دارد؛ یعنی، مقید و مشروط به اموری است که در صورت تحقق آنها، به عنوان نشانه پدید می‌آید. به عبارت دیگر نشانه‌های غیر حتمی شاید پدید آید و شاید پدید نیاید و امام زمان علیه السلام ظهور کند. پاره‌ای از نشانه‌هایی که به حتمی بودن آنها تصریح نشده، از این قرار است:

1. مرگ و میرها، زلزله‌ها و جنگ‌ها و آشوب‌های فراگیر

2. خسوف و کسوف نا بهنگام

3. بارش باران‌های فراوان و …

 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

​? خراسانی و یمانی چه کسانی هستند؟
? يکى از علايم ظهور امام زمان (عجل الله فرجه)، خروج پرچمهاى سياه از سوى خراسان، معروف به قيام ابو مسلم خراسانى است. 

 امير المؤمنين (عليه السلام) فرمود: (منتظر فرج باشيد از سه چيز. گفته شد: يا امير المؤمنين! آنها چيست؟ فرمود:… وپرچمهاى سياه از خراسان). (1) 

 امام محمد باقر (عليه السلام) در حديثى فرموده است: (پرچمهاى سياهى از خراسان بيرون آمده ودر کوفه فرود مى آيد، وقتى مهدى (عليه السلام) ظاهر گرديد، براى بيعت گرفتن به سوى آن مى فرستد). (2) 

 اين روايت دلالت مى کند بر اينکه خروج پرچمهاى سياه، نزديک ظهور حضرت خواهد بود. 

 اگر اين روايت از نظر سند درست باشد، دليل بر اين خواهد بود که آن پرچمها، پرچمهاى ابو مسلم خراسانى نمى باشند. 

 اما در رابطه با ظهور يمانى، امام صادق (عليه السلام) فرمود: (يمانى از علايم ونشانه هاى حتمى است).(3) 

 وامام باقر (عليه السلام) در ضمن يک حديث طولانى مى فرمايد: (خروج سفيانى ويمانى وخراسانى در يک سال ويک ماه ويک روز واقع خواهد شد، با نظام وتربيتى همچون نظام يک رشته که به بند کشيده شده، هر يک از پى ديگرى…، در ميان پرچمها، راهنماتر از پرچم يمانى نيست، که آن پرچم هدايت است، زيرا دعوت به صاحب شما مى کند، وهنگامى که يمانى خروج نمايد، خريد وفروش سلاح، براى مردم وهر مسلمانى ممنوع است، وچون يمانى خروج کرد، به سوى او بشتاب، که همانا پرچم او پرچم هدايت است، وهيچ مسلمانى را روا نباشد که با آن پرچم مقابله نمايد، پس هر کس چنين کند، از اهل آتش خواهد بود، زيرا او به سوى حق وراه مستقيم فرا مى خواند). (4) 

 بنابراين، با توجه به روايات معصومين عليهم السلام، حرکت يمانى، سمبلى از يک قيام بر حق در مقابل انحراف وگمراهى موجود در دوران غيبت خواهد بود. 

? (1) غيبت نعمانى، باب 14، ص 363. 

 (2) کتاب الغيبه، شيخ طوسى، ص 274. 

 (3) غيبت نعمانى، باب 14، ص 365. 

 (4) غيبت نعمانى، باب 14، ص 369. 
 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

​? سفارشات و هدایای امام زمان (علیه السلام) به آیت الله نجفی مرعشی ?
? آیت الله نجفی مرعشی می گوید: «در اقامتم در سامرّاء شبهایی را در سرداب مقدّس بیتوته کردم؛ آن هم شبهای زمستانی.

 در یکی از شبها آخر شب، صدای پایی شنیدم با این که درب سرداب بسته بود وقفل بود ترسیدم، زیرا عدّه ای از دشمنان اهلبیت علیهم السلام به دنبال کشتن من بودند.

 شمعی که همراه داشتم نیز خاموش شده بود.
ناگاه صدای دلربایی شنیدم که سلام داد به این نحو: «سلامٌ علیکم یا سیّد» ونام مرا برد.

جواب داده گفتم: «شما کیستید؟»

فرمود: «یکی از بنی اعمام تو».

گفتم: «درب بسته بود از کجا آمدی؟»

فرمود: «خداوند بر هر چیزی قدرت دارد».

پرسیدم: «اهل کجایید؟»

فرمود: «حجاز».
سپس سیّد حجازی فرمود: «به چه جهت آمده ای اینجا در این وقت شب؟» گفتم: «به جهت حاجتهایی».

فرمود: «برآورده شد».

سپس سفارش فرمود بر نماز جماعت ومطالعه در فقه وحدیث وتفسیر.

وتأکید فرمود در صله رحم ورعایت حقوق استاد ومعلّمین ونیز سفارش فرمود به مطالعه وحفظ نهج البلاغه وحفظ دعاهای صحیفه سجّادیّه.
از ایشان خواستم درباره من دعا فرماید. پس دست بلند کرده به این نحو دعایم کرد: «خدایا به حقّ پیغمبر و آل او، موفّق کن این سیّد را برای خدمت شرع و بچشان بر او شیرینی مناجاتت را و قرار بده دوستی او را در دلهای مردم وحفظ کن او را از شرّ و کید شیاطین، مخصوصاً حسد».
در بین گفتارش فرمود: «با من تربت سیّد الشّهداء (ع) است، تربت اصل که با چیزی مخلوط نشده».

پس چند مثقالی کرامت فرمود و همیشه مقداری از آن نزد من بود.

 چنانکه انگشتری عقیق نیز عطا فرمود که همیشه با من هست و آثار بزرگی را از اینها مشاهده کردم.

بعد از این، آن سیّد حجازی از نظرم غایب شد»
? ملاقات علمای بزرگ اسلام با امام زمان علیه السلام،سید محمد طباطبایی
 ? اَللّهُـــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــکَ الفَـــرَج ?

? پيش از پرداختن به اسباب وعلل غيبت امام مهدى (عجل الله فرجه)، لازم به ذکر است: از روايات چنين استفاده مى شود که علت وفلسفه واقعى غيبت آن امام بر بشر پوشيده است، وجز خدا وپيشوايان معصوم عليهم السلام کسى نسبت به آن اطلاع کافى وکامل ندارد. چنانکه عبد الله بن فضل هاشمى روايت کرده که از حضرت صادق شنيدم مى فرمود: (صاحب الامر غيبتى دارد که ناچار از آن است، به طورى که اهل باطل در آن ترديد مى کنند. 

 عرض کردم: يا بن رسول الله! چرا غيبت مى کند؟ فرمود: به علتى که به ما اجازه نداده اند آشکار سازيم. عرض کردم: چه حکمتى در غيبت اوست؟ فرمود: همان حکمتى که در غيبت سفيران وحجتهاى پيش از او بوده است، حکمت غيبت قائم ظاهر نمى شود مگر بعد از آمدن خود او، چنان که حکمت سوراخ کردن کشتى توسط خضر وکشتن آن بچه وتعمير ديوار، براى حضرت موسى (عليه السلام) ظاهر نگشت، مگر موقعى که خواستند از هم جدا شوند). (1) 

 اين روايت وروايات ديگر مثل اين، اشاره دارد که علت واقعى غيبت حضرت را نمى توان گفت وهر سبب وعلتى که بيان مى گردد، هر چند مى تواند علت باشد، اما علت حقيقى نيست. 

 اما بعضى از علل غيبت حضرتش را که مى توان با اسناد به روايات ذکر نمود، بدين ترتيب مى باشند: 

 1- امتحان وآزمايش: غيبت آن حضرت سبب مى شود تا نفاق پنهان عده اى آشکار شود وايمان حقيقى محبان وشيعيان واقعى امام (عليه السلام) در کوره ولايت امام غايب (عجل الله فرجه) از ناخالصى ها ودو رويى ها وسست مايه ها جدا وپاک شود، ودر يک کلام مؤمن از منافق معلوم گردد. 

 جعفر جعفى گويد: به امام باقر (عليه السلام) عرض کردم: فرج شما کى خواهد رسيد؟ فرمود: (هيهات، هيهات! فرج، نخواهد رسيد تا شما غربال شويد (وسه بار تکرار کرد) وافراد آلوده بروند وافراد پاک ومخلص باقى بمانند).(2) 

 ونيز موسى بن جعفر (عليهما السلام) فرمود: (هنگامى که پنجمين فرزند امام هفتم غايب شد، مواظب دين خويش باشيد، تا مبادا کسى شما را از دين خارج کند! اى پسرک من! براى صاحب الامر به ناچار غيبت خواهد بود، به طورى که عده اى از مؤمنين از عقيده خود بر مى گردند، همانا خدا به وسيله غيبت، بندگانش را (امتحان) مى نمايد). (3) 

 2- بيعت نکردن با ستمکاران: در روايات متعددى، يکى از علل غيبت امام (عليه السلام) عدم بيعت با کسى بيان شده است. حسن بن فضال مى گويد: على بن موسى الرضا (عليه السلام) فرمود: گويا شيعيانم را مى بينم که هنگام مرگ سومين فرزندم (امام عسکرى) در جستجوى امام خود همه جا را مى گردند اما او را نمى يابند. عرض کردم: به چه دليل؟ فرمود: زيرا امامشان غايب مى شود، عرض کردم: چرا غايب مى شود؟ فرمود: براى اينکه وقتى با شمشير قيام نمود بيعت کسى در گردنش نباشد. (4) 

 3- ترس از گزند دشمنان: گفته شد که با تولد مهدى موعود (عجل الله فرجه) همه ستمگران وظالمان به وحشت افتادند، واز آنجا که مرگ وانقراض حکومت ظالمانه واعمال غير انسانى خود را دردست پرتوان امام (عليه السلام) مى دانستند ومى دانند، لذا جان امام مهدى (عجل الله فرجه) تهديد مى شود، لذا در روايات يکى ديگر از غلل غيبت، حفظ جان حضرتش از تعرض وگزند دشمنان ذکر شده است؛ چنانکه زراره بن اعين از امام صادق (عليه السلام) روايت کند که فرمود: اى زراره! قائم ما ناچار از اين است که غيبت کند. عرض کردم: براى چه؟ فرمود: از جان خود بيم وترس دارد. پس حضرت با دست به شکم خود اشاره کرد. (5) 

 البته بديهى است که اين تماس با عدم اراده خداوند به ظهور آن حضرت توأم است، وگرنه او نيز مانند پدران بزرگوارش از کشته شدن در راه خدا ترسى ندارند. 

 شيخ طوسى (رحمة الله عليه) مى نويسد: هيچ علتى مانع از ظهور آن حضرت نيست، جز اينکه مى ترسد کشته شود. زيرا اگر جز اين بود، جايز نبود که پنهان شود، بلکه ظاهر مى گشت وهر گونه ناراحتى وآزارى را متحمل مى شد. زيرا مقام رفيع امامان وهمچنين انبياى عظام وبزرگوارى آنها، به واسطه ناملايماتى بود که در راه دين خدا متحمل مى شدند. (6) 
? (1) کمال الدين وتمام النعمه، شيخ صدوق، ص 482. (2) بحار الانوار، علامه مجلسى، ج 51، ص 113. (3) همان مأخذ. (4) همان ماخذ، ص 152. (5) کمال الدين وتمام النعمه، شيخ صدوق، ص 342. (6) مهدى موعود، ترجمه ونگارش على دوانى، ص 852.

​۱- در آخرالزمان، ثروتمند شدن به وسیله غصب و تجاوز است. حضرت محمد(ص)

۲- در آخرالزمان، به مؤمنان واقعی ابله و بی عقل می‌گویند.امام صادق(ع)

۳- در آخرالزمان، ریا فراوان می‌شود.حضرت محمد(ص)

۴- در آخرالزمان، از اسلام فقط نام آن باقی می‌ماند.حضرت محمد(ص)

۵- در آخرالزمان، حق کاملا پوشیده می‌شود.حضرت علی(ع)

۶- در آخرالزمان، اسراف می‌کنند؛ حتی در آب وضو و غسل.حضرت محمد(ص)

۷- در آخرالزمان، شب ها دیر می‌خوابند و نماز صبح قضا می‌شود.حضرت محمد(ص)

۸- در آخرالزمان، مؤذّنان به مظلومان پناهنده می‌شوند.حضرت محمد(ص)

۹- در آخرالزمان، قبله ی مردان زنانشان خواهند بود.حضرت محمد(ص)

۱۰-در آخرالزمان، مردم از علما می‌گریزند.حضرت محمد(ص)

۱۱-در آخرالزمان، مؤمن پست و فاسق عزیز می‌شود.امام حسن عسکری(ع)

۱۲-در آخرالزمان، زنان بدحجاب و عریان می‌شوند.حضرت علی(ع)

۱۳-در آخرالزمان، علما را با لباس زیبا می‌شناسند.حضرت محمّد(ص)

۱۴-در آخرالزمان، اسلام چون ظرف واژگون شده می‌ماند.حضرت علی(ع)

۱۵-در آخرالزمان، برای حفظ دین باید از محل گناه گریخت.حضرت محمد(ص)

۱۶-در آخرالزمان، گناه خویش را به گردن خدا می‌نهند.حضرت محمد(ص)

۱۷-در آخرالزمان، بعضی از علما ریاکار می‌شوند.حضرت محمد(ص)

?۱۸-در آخرالزمان، امّت حضرت محمد(ص) هفتاد و سه گروه می‌شوند.حضرت محمد(ص)

?۱۹-در آخرالزمان، بهترین مونس مردم کتاب است.امام صادق(ع)

?۲۰-در آخرالزمان، عبادت را وسیله برتری طلبی می‌دانند.حضرت علی(ع)

?۲۱-در آخرالزمان، حج را برای تجارت انجام می‌دهند.حضرت محمد(ص)

?۲۲-در آخرالزمان، سلامت دین در سکوت بیشتر است.امام زمان(عج)

?۲۳-در آخرالزمان، زشتی ها افزایش می‌یابد.حضرت علی(ع)

?۲۴-در آخرالزمان، به علت گناه باران در وقتش نازل نمی‌شود.حضرت محمد(ص)

?۲۵-در آخرالزمان، هر کس بیشتر در خانه بماند ایمانش حفظ می‌گردد.امام باقر(ع)

?۲۶-در آخرالزمان، مؤمنان اعمالشان را با ریا انجام می‌دهند.حضرت محمد(ص)

?۲۷- در آخرالزمان، رشوه را به اسم هدیه حلال می‌کنند.حضرت محمد(ص)

?۲۸-در آخرالزمان، گرد و غبار ربا همه را فرا می‌گیرد.حضرت محمد(ص)

?۲۹-در آخرالزمان، حضرت عیسی(ع) پشت سر امام زمان زمان عج نماز می‌خواند.حضرت محمد(ص)

?۳۰-در آخرالزمان، هرکه دینش را حفظ کند اجر پنجاه صحابه پیامبر را دارد.حضرت محمد(ص)

?۳۱-در آخرالزمان، شیعیان واقعی با گریه بر امام حسین(ع) دل مادرش را شاد می‌کنند.حضرت محمد(ص)

?۳۲-در آخرالزمان، از فتنه ها به قم پناه ببرید.امام صادق(ع)

?۳۳-در آخرالزمان، بعضی از مردم گرگ صفت می‌شوند.حضرت محمد(ص)

?۳۴-در آخرالزمان، مردم غصه از بین رفتن دینشان را نمی‌خورند.حضرت محمد(ص)

?۳۵-در آخرالزمان، هیچ چیز سخت تر از مال حلال و دوست باوفا یافت نمی‌شود.امام هادی(ع)

♦۳۶-در آخرالزمان، حفظ زبان بهترین کار است.امام باقر(ع)

?۳۷-در آخرالزمان، مؤمن واقعی از غصه آب می‌شود.حضرت علی(ع)

?۳۸-در آخرالزمان، در اوج فتنه ها به قرآن پناه ببرید.حضرت محمد(ص)

♻۳۹-در آخرالزمان، ارزش دین در نظر مردم پایین می‌آید و دنیا باارزش می‌شود.حضرت محمد(ص)

?۴۰-در آخرالزمان، مرد از زنش اطاعت کرده و از پدر و مادرش نافرمانی می‌کند.

حضرت محمد(ص)۱- در آخرالزمان، ثروتمند شدن به وسیله غصب و تجاوز است.حضرت محمد(ص)