چقدر زیباست که شخصیتی دوست داشتنی و زندگی ای لذّت بخش داشته باشیم ؛ زیباتر از آن، این است که نزد خداوند تبارک و تعالی هم محبوب باشیم، و او ما را دوست داشته باشد.برای قصد قربت به خداوند انجام داد، ولی قبل از آن باید به یک مسئله مهم برای محبوبیّت نزد خداوند، توجه کرد.

(در قرآن مجید آمده است که شرط محبوبیّت، پیروی از پیامبر اکرم است)

اگر می خواهیم خداوند ما را دوست بدارد، باید خداوند را دوست بداریم و از فرمانهای پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) پیروی کرده، تقوا را در خودمان تقویت کنیم. در اینجاست که همین ایمان، باعث می شود در میان مردم هم محبوب باشیم. سعی کنیم خداوند را بشناسیم که بهترین راهش «تفکر در عالم طبیعت» است ؛ عشق و محبّت خداوند را در دلمان به وجود آوریم تا محبوب او شویم.

وجود مقدّس حضرت صادق القول و الفعل، امام جعفر صادق(ع) - که سه روز دیگر شهادتشان است - فرمودند: «قَالَ‌ إِبْلِیسُ‌ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَیْهِ لِجُنُودِهِ إِذَا اسْتَمْکَنْتُ مِنِ ابْنِ آدَمَ فِی ثَلَاثٍ‌ لَمْ أُبَالِ مَا عَمِلَ فَإِنَّهُ غَیْرُ مَقْبُولٍ مِنْهُ». ابلیس لعنت الله می‌گوید: من سه کار انجام می‌دهم که اگر او بعد از آن، اعمال زیادی هم انجام دهد، تا دلش می‌خواهد نماز بخواند و عبادت کند، بلند شود نماز شب بخواند، مسجد و هیئت برود و …، دیگر برای من مهم نیست. چون می‌دانم که اعمالش، مقبول نیست.
حال، آن سه عمل چیست؟
۱.  «إِذَا اسْتَکْثَرَ عَمَلَهُ»، او را به کثرت عمل گرفتار می‌کنم.
۲.  «وَ نَسِیَ ذَنْبَهُ»، کاری می‌کنم که گناهش را فراموش کند.
۳.  «وَ دَخَلَهُ الْعُجْبُ»، او را داخل در عُجب می‌کنم.

رضایت آن بزرگوار ، فقط در سایه عمل به دین و انجام وظایف و دستورات آن امکان پذیر می باشد . خداوند می فرماید:
به درستی کسانیکه ایمان بیاورند و عمل صالح انجام دهند ، خدای رحمان ، دوستی و محبت برای آنان قرار می دهد .( مریم . آیه 96)
شرط ایجاد محبت و ارتباط ، ایمان به همراه عمل صالح است . میان اعمال صالح ، توجه به چند عمل ، ارزش بیشتری داشته و مورد سفارش امام مهدی (عج) می باشد، که با انجام آنها می توان محبت و رضایت حضرت را جلب کرد ؛ برای نمونه به برخی از آنها اشاره می کنیم :
توجه به نماز

به ویژه نماز اول وقت : در نامه ای که از امام زمان(عج) صادر شده ، آمده است :
هیچ عملی بهتر از نماز ، بینی شیطان را به خاک نمی مالد، پس نماز بخوان و بینی او را به خاک بمال . (بحارالانوار ، ج53 ، ص182.)
در کلام دیگری امام زمان : از رحمت خدا به دور است، کسی که نماز مغرب را تا پدیدار شدن ستارگان و نماز صبح را تا ناپدید شدن ستارگان به تاخیر بیندازد.
دقت در کسب و مصرف مال حلال

در نامه ای از امام زمان (عج) صادر شده آماده است ،آنچه برای ما فرستادی از اموال از آن رو می پذیریم ،که پاکیزه و طاهر می باشد…..؛ اما کسانی که اموال ما را با اموال خودشان درمی آمیزند، هر کس چیزی از اموال ما را حلال شمارد و آن را بخورد ، همانا آتش خورده است.
پرهیز از انجام اعمال ناپسند

وجود مقدس امام زمان (عج) در حدیثی می فرمایند : چیزی ما را از شیعیان جدا نکرده ، مگر آنچه از اعمال ایشان به ما می رسد که خوشایند ما نیست و از آنان انتظار نداریم . ( بحارالانوار ، ج 53، ص177.)
زمینه سازی برای ظهور

خواست امام زمان (عج) این است که دوستان در این امر مهم همت گمارند، و به تأسی از آن بزرگوار ، برای تعجیل در امر ظهور تلاش کنند و در این را ، هم از دعا استفاده کنند، و هم در امور زندگی به عالمان مراجعه کنند . مراجعه به علما باعث حفظ دین مردم و وحدت و انسجام میان آنان است . همچنین باید به عهدها و پیمان های الهی که همان اطاعت از اهل بیت (ع) است و عمل در طریق آن است ، استوار باشد . آن حضرت فرمود : اگر شیعیان ما ، دلهایشان در وفای بر عهدی که بر انها است ، اجتماع کنند لقای ما برای انان به تأخیر نمی افتد. (همان، ص177.)
تلاوت قرآن

تلاوت قرآن و انس با آن از طرف حضرت بسیار سفارش شده است ،و در قرآن و روایات بر روی آن تاکید شده است .
زیارت قبور امامان معصوم(ع) و خواندن زیارت جامعه کبیره و عاشورا مورد تاکید امام زمان (عج) می باشد.

شناخت امام
ارکان مهم ارتباط معنوی و قلبی با امام ، معرفت ساحت مقدس او است . « من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتۀ جاهلیت؛ هر کس بمیرد در حالی که امام زمانش را نشناخته باشد به مرگ جاهلیت مرده است طبیعی است هر چه شناخت انسان از یک حقیقت گسترده تر و عمیق تر باشد، امکان ارتباط باطنی با او بیشتر خواهد شد ؛ آدمی با معرفت به حضرت مهدی (عج) همه جا و همه وقت ، حضور او را لمس می کند، و خود راکنار او و در محضر او می بیند .
باید برای رسیدن به چنین شناختی از خدا یاری خواست . در دعای دوران غیبت می خوانیم « خدایا حجت خود را بر من بشناسان ؛ چرا که اگر حجتت را به من نشناسانی از دینم گمراه خواهم شد» .
پیوسته به یاد آن حضرت بودن
برای نزدیکی به امام عصر (عج) که عصارۀ همه خوبی ها است ، به بهانه های فراوان می توان متوسل شد ؛ گاهی با زیارت« آل یاسین » به محضر مقدسش سلام داد و گاهی با « دعای ندبه» در فراق جان سوزش ناله و فغان سر داد و همه روز با « دعای عهد » با او تجدید پیمان کرد .
تهذیب نفس و کسب فضای روحی و معنوی
برای ارتباط و انس بیشتر با آن بزرگوار ، باید در دوری از گناهان و آلودگی ها بکوشیم،و آینه دل را برای حضور آن وجود مطهر ، غباررویی کنیم، و به جای رذیلت ها و بدی ها ، بذر فضیلت ها و خصلت های زیبای اخلاقی را در زمین دل بکاریم. هر چه دل انسان و رفتار او ، پاک تر باشد، قطعاً بهتر و بیشتر می تواند با پاک ترین موجود عالم ارتباط برقرار کند ؛ چون در این صورت است که سنخیت پدید می آید و سنخیت بین دو شکل ، سبب نزدیکی آنها خواهد شد . قرآن فرموده است: « لَّا یَمَسَّهُ إلِا المُطَهَّروُنَ» مفسرا گفته اند مراد ، این است که فقط کسانی به فهم معارف عمیق قرآن راه می یابند که از طهارت روح برخوردار باشند . مصداق کامل اینان ، امامان معصوم (ع) هستند، که با اصرار قرآن آگاهند، و آن را برای دیگران بیان می کنند .
پس باید کوشید با کسب کمالات اخلاقی و تقوا ، به ولی عصر (ع) شباهت یافت .
طبق آیات قرآن و روایات معصومان (ع) تقوای الهی ، عبارت از انجام دادن واجبات و ترک محرمات است

برای تقویت ایمان ابتدا باید ببینیم ایمان چیست؟ تا در نتیجه آن پی ببریم. که چگونه می شود آن را افزایش داد. ایمان عبارت است:از معرفت توأم با تسلیم قلبى و خضوع و خشوع دل به خداوند متعال و رسول او و آموزه‏هایى که به بشریت ارائه کرده‏اند. ایمان یعنی باوری یا نیرویی معنوی که باعث می شود، انسان با شجاعت و قدرت و صدق و اخلاص برای رضای خدا تلاش کند و در مسیر قرب الهی قرار بگیرد، و با آرامش کامل بدور از هر گونه شک و شبهه ای به انجام وظایف فردی و اجتماعی خود همت گمارد و از سرزنش هیچ سرزنش کننده ای هراس به خود راه ندهد، علامت ایمان این است ،که فرد مومن حتی از مرگ در این راه نگرانی ندارد، و آن را شهادت در راه خدا می داند، و از آن استقبال می کند.
این تعریف ها اغلب مفهومی است. و ما اگر بخواهیم حقیقت ایمان را به درستی و مصداقی درک کنیم ،باید مومن حقیقی و ویژگی های آن را بررسی کنیم. چرا؟ چون ایمان یک نیروی معنوی بسیار قوی و در عین حال پیچیده است ،که بدون مطالعه در مظاهر آن شناختنی نیست. ایمان نیرویی است،که در مومن ظهور می کند و ما تا مومن که ظرف ظهور ایمان است، را به درستی نشناسیم، نمی توانیم به این نیروی معنوی شناخت عمیق پیدا کنیم. ولی حقیقت ایمان را باید در فرد مومن واقعی مشاهده کنیم و نوع منش و تفکر و اخلاق انسان مومن است که این نیرو را معرفی می کند.

«اما نماز شب پس هیچ چاره و گریزی برای مومنین از آن نیست، و تعجب از کسی است که می خواهد به کمال دست یابد ،و در حالی که برای نماز شب قیام نمی کند، و ما نشنیدیم که احدی بتواند به آن مقامات دست یابد مگر به وسیله نماز شب.»

 علامه طباطبایی می فرمودند:«چون در نجف اشرف برای تحصیل مشرف شدم، از نقطه نظر قرابت و خویشاوندی گاه گاهی به محضر مرحوم قاضی شرفیاب می شدم، تا یک روز در مدرسه ای ایستاده بودم که مرحوم قاضی از آن جا عبور می کردند. چون به من رسیدند، دست خود را روی شانه من گذاردند و گفتند:ای فرزند! دنیا می خواهی نماز شب بخوان، آخرت می خواهی نماز شب بخوان!»

  حاج سید هاشم حداد می فرمودند:«مرحوم آقا خودش این طور بود و به ما هم این طور دستور داده بود که در میان شب وقتی برای نماز شب برمی خیزید، چیز مختصری تناول کنید، مثلاً چای یا دوغ یا یک خوشه انگور یا چیز مختصر دیگری که بدن شما از کسالت بیرون آید و نشاط برای عبادت داشته باشید.»

شما را سفارش می کنم به اینکه نمازهایتان را در بهترین و با فضیلت ترین اوقات آنها به جا بیاورید، و آن نمازها با نوافل، 51 رکعت است؛ پس اگر نتوانستید، 44 رکعت بخوانید و اگر مشغله های دنیوی نگذاشت آنها را به جا آورید، حداقل نماز توابین را بخوانید (نماز اهل انابه و توبه هشت رکعت هنگام زوال است.)

 مرحوم علامه طباطبایی و آیت الله بهجت از ایشان نقل می کنند که می فرمودند:«اگر کسی نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند.»

 مرحوم آقای سید هاشم رضوی هندی می فرمایند:روزی یکی را به محضر آقای قاضی آوردن،د که مثلا آقا دستش را بگیرد و راهنمایی اش کند. مرحوم آقای قاضی فرموده بودند:«به این آقا بگویید که نماز را در اول وقت بخواند.» بعد معلوم شد که آن آقا وسواس در عبادات داشته و نماز را تا آخر وقت به تأخیر می انداخته است.

  اما وصیت های دیگر، عمده آنها نماز است. می فرمودند نماز را بازاری نکنید اول وقت به جا بیاورید، با خضوع و خشوع. اگر نماز را تحفظ کردید ،همه چیزتان محفوظ می ماند، و تسبیح صدیقه کبری (سلام الله علیها )که از ذکر کبیر به شمار می آید و آیت الکرسی در تعقیب نماز ترک نشود.